Welkom to the jungle

Na enige tijd in Tarapoto gespendeerd te hebben was het moment aangebroken om verder te trekken. De was was gewassen, de amoebe familie geexpulseerd en dit zonder al te veel protest van lokale dierenrechten organizaties. Volgende stop: Iquitos. Deze stad in het midden van de jungle is slechts op 2 manieren bereikbaar nl het vliegtuig of de boot. De bootreis duurt drie dagen en kost minder duur dus kozen we voor deze optie. Inschepen in Yurimaguas. Ondertussen waren we 2 Fransen, een Pool en 3 Israelieten tegen gekomen . Aangezien het al redelijk laat was, eerst even een hapje eten. Veel keuze was er niet en de kip was al snel op. Dan maar een brochette smakelijke gegrilde palmlarven, dit tot grote walging van de medereizigers. Maar ja de keuze was niet groot meer : de larven, gefrituurde kippenpoten en koppen of een vis waar meer graat dan vlees aan zit, dit alles met een gekookte banaan.

Na het eten een hangmat aan schaffen. Hierbij moet je stevig afdingen en daar kwamen de Israelieten goed van pas. Vervolgens naar de haven. Deze stelde niet veel voor . Het leek wel of de tijd hier enkele honderden jaren stil had gestaan. Nadat we allen geinstaleerd waren, ene gaan drinken (een bak wel te verstaan).

De volgende dag vertrokken we echter nog niet want de koeien waren nog niet ingeladen. Andere toeristen hadden ons gewaarschuwt dat de bootreis verschrikkelijk was: lang ,vervelend, geen comfort en slecht eten. Wat het eten betreft hadden ze gelijk: een gevangenisdrap geserveerd door een graatmagere (dit is al geen goed teken) norse kok, die etenstijd aankondigde door als een gek met een pollepel op de metalen want van de boot te rammen. Dit werd al snel gevolgt door een pavloviaans gedrag van een rij dringende, kwijlende passagiers met plastieken gamel in de hand. De rest was echter overdreven: pintje drinken ,toetje paffen ,kaartje leggen tukje doen . Als gediplomeerd nihilist kan ik me ergere situaties voorstellen. Dus wanner we in Iquitos aankwamen waren we half teleurgesteld dat de reis al afgelopen was.
Via een kerel die op de boot werkte hadden we een goed adres voor een hostel gevonden. Iets verderweg van het centrum( dat door de lokale gringoland word genoemd). Iquitos is een heerlijk chaotisch ongeorganiseerd ranshol. Op de plaatselijke markt, die overigens dezelfde geur heeft als een onverluchte varkenstal (hetgeen bizar is aangezien er enkel groenten, fruit, kip en vis tekoop is) regeren er geen duiven, zoals in de rest van de wereld, maar gieren... luguber. Iedere avond is er wel ergens een optreden van een lokale band. Deze hebben veelbelovende namen zoals Illusion; Explosion of Implosion.
De stad heeft relatief veel toeristen (vandaar gringoland) die je grotendeels in 4 groepen kunt opdelen namelijk:
1) stoere jongens die graag voor enkele dagen de jungle intrekken om Rambo uit te hangen en hiervoor veel geld neertellen.
2) artisanos die hun verblijf betalen door het verkopen van armbandjes, oorbellen,kettinkjes en andere prularia.
3) Een hele hoop new age hippies en wereldverbeteraars op zoek naar hun zelf en spiritueele wijsheid, die hiervoor een sjamaan contacteren om vervolgens een portie hallucinogene cactus of liaan naar binnen te werken.
4) de klassieke toerist zoals wij ( zeldzaam, genietend van het live spectakel en opzoek naar ... een frisse pint.
Daarenboven bleek ons hotel als uitvalsbasis te fungeren van een lokale 'rainbow community' . Dit betekend peace, vegetarisch voedsel, blote voeten en overtollig okselhaar.
s'Avonds beginnen ze spontaan hare krisjna achtige liederen te zingen ( waarvan ze de betekenis niet begrijpen maar het gaat om de vibratie). En aangezien een broodje cactus even efficient is als 2 jaar therapie bij de zielenknijper, heb je bovendien recht op een gratis analyse van je inwendige ik.
Zo kreeg ik van een pelgrim, met een sterke oude mannelucht, te horen dat ik mijn 'chakira' wat meer moet open zetten. "Mijn beste man" het enige wat ik regelmatig openzet, gaat over het algemeen gepaard met een kwalijke lucht, die door mijn medemens slechts zelden geapprecieerd wordt.