Voor de verjaardag van Lucie (13 juli) zijn we met de bus het andesgebergte doorgetrokken (ook een beetje omdat dit zwemmend nogal moeilijk was). Aangekomen in Santiago, op zoek naar een slaapplaats en daar wringt het schoentje: een slaapplaats vinden is niet moeilijk, een goedkope slaapplaats is ander koek. Zeker voor door gewinterde budgetreizigers zoals wij en Chili is niet bepaald het goedkoopste Zuid Amerikaanse land wat overnachtingen betreft.
Tot hier toe in Argentinie was dit geen probleem. Bivakeren bij vrienden of vrienden van vrienden voor een vriendenprijsje( dank u Greg) en als je ergens geen vrienden hebt dan maak je die gewoon.
Dus in Santiagowerden we genoodzaakt in een hotel te slapen en ondanks je gemakkelijk 30 a 35 euro neerteld voor een nacht garandeerd dit geen luxe. Verwarming bestaat niet of onder de vorm van een CO-gasbrandertje: heerlijk inslapen is een zekerheid, wakker worden niet gegarandeerd. Dus besloten we snel door te reizen naar Conception waar Lucie een neef heeft wonen.
Conception was minder groot dan verwacht maar bezit een zekere "vibe". De dagelijkse 5.6 op de schaal van Richter niet meegerekend.
De eerste avond moesten we er natuurlijk ene gaan drinken en eentje is geentje. Zo kwamen we in een klein studentenhol terecht dat na de aardbeving met nietjes aan elkaar leek te hangen. The place werd gerund door een oneindig oud, klein verschrompeld vrouwtje. Ik zeg klein want ze liep zo krom dat haar hoofd bijna tussen haar benen zat ( opzich wel handig aangezien haar echtgenoot reeds enkele decennia overleden was).
Maar wat de plaats juist zo speciaal maaktte was het sociale politieke engagement van deze dubbel geplooide dame. In een land dat in zekere zin blijkbaar nog steeds gebukt gaat onder de Pinochet erfenis getuigt een tent als deze openhouden van durf en moed.
De bar zat tjokvol met al even overtuigde baardige Che Guevara en Salvator Allende aanhangers die uit volle borst vrolijke en minder vrolijke liederen zongen, grotendeels gecomponeerd door gesneuvelde politiek geengageerde volkszangers. Ja dit waren mensen die vochten voor hun vrije politieke meningsuiting. Dit had niets te maken met de wietrokende, pamfletten uitdelende, linkse rooie perluten die we regelmatig tegen het lijf lopen op onze europeese muziek festivals.
Bon van al die emotie kreeg ik honger dus was het tijd om de typische Chileense snack uit te proberen: de sopaipilla. Dit is een van pompoen gemaakte gefrituurde pannekoek al dan niet overdekt meteen stevige laag ketchup, mayonaise en andere ondefinieerbare vette sausen. HORROR¡ Nog maar net het argentijnse vet otvlucht of we werden al geconfronteerd met de Chileense frituur. Dit gezegd zijnde , de sopaipilla smaakte niet slecht en zeker niet na enkele flesse lokaal gerstenat.
Maar daar bleef het niet bij. De volgende dag kregen we een rondleiding in Conception city en daarbij hoorde natuurlijk de Chileense snack nr2 , te verkrijgen op elke hoek van de straat: de hotdog. Deze laatste niet noodzakelijk met zuurkool, nee preferabel met een dikke laag guacamoleen , halve pot mayonaise en een streep ketchup. Al gauw werd duidelijk waarom men ook aan de Chileense kant van de Andes een groot percentage tonne ronde kinderen tegenkomt.
De volgende drie dagentrokken we naar de kustom daar de pitoreske vissersdorpjes te bezoeken. gelukkig waren neef Gerald en zijn vriendin Claudia meegekomen om ons de mooiste plekjes te laten zien. Een groot deel van deze dorpjes zijn namelijk van de kaart geveegd door de tsunami die volgde op de aardbeving en ramptoerisme is niet ons ding.
Een groot verschil met Argentinie is dat ze in Chili wel vis eten en zo stortten we ons al watertandend op de meest bizarre schelpdieren die ik in m'n leven gezien heb . Meestal gemarineerd met veel limoensap ajuin en koriander: lekker¡
Er was er echter een bij die er van buiten uitzag als een rots en van binnen als een knalrode, ontstoken hondeglans. Bovendien smaakte hij naar isobetadine. Niet meteen mijn favoriet.
Hij deet te veel aan m'n werk denken en we zijn nu eenmaal op vakantie.
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire